Er hann fluttur út aftur? og með allt sem hann á í hjólinu mínu og á bakinu sínu?.. niiii,  við vorum að sækja útilegudótið Frumburðar. Það sem mér finnst skemmtilegt við skólann hérna er að þau í 3.x (jafngildir 4. bekk á ísl) fóru í hjólreiðaferðalag og gistu í shelter, ég veit því miður ekki alveg hvað shelter er en held að það sé  s.s einskonar úti skjól, þannig. Frumurðurinn kom fullorðnari heim en alveg haugskítugur og lyktaði eins og kveikt hefði verið í honum.. en það var jú kveikt bál um kvöldið til að halda á sér hita, kennarar hans hljóta bara að vera einhver útgáfa af skátum. Það sem mér finnst skemmtilegt við  þessa mynd er að það eru tvö börn í kerrunni og einhverjar töskur, taska á böglaberanum á hjólinu, taksa á böglaberanum á Bóndanum og líka e-h í körfunni..

og við bættist drykkjarföng. Ég þurfti í staðinn fyrir að hljóla með þyngslin öll að hjóla með hnakk uppí mínum æðri enda..

Ertu að átta þig á þessu.. uppí rassgati. Útilegufarinn þarna við hlið mér….hvar er hjálmurinn hans eiginlega??

Pottormar í fýlu í aftaníkerrunni. Þetta þó ekki í sömu heimferð og þarna að ofan. Ég á frekar skemmtilegt myndband af  Hinu Fíbblinu sem er aðdragandi að því að hún hlunkaðist þarna þar sem hún situr á myndinni.. ég ætla að sýna henni það þegar hún er orðin aðeins eldri eða ef mér tekst ekki að hrista úr henni frekjuna. Já, ég sé að það gæti verið erfitt fyrir hana að eiga frekari mömmu en hún er sjálf, það hlýtur að vera rosalegur barningur fyrir barn að eiga þannig uppalanda.

Örverpi á tvo bestu vini. Þeir eru Casper, sem er innan við Örverpið og Victor. Þeir Casper og Victor eru báðir jafngamlir Örverpinu en báðir líka alveg höfðinu minni. Þeir eru allir eitthvað svo miklar rúsínubollur.

Fékk þessa mynd senda frá Bóndanum þegar hann var að pikka upp á leikskólanum í fyrradag… þetta ku vera dauð mús sem snákur er að éta. Snákurinn var s.s í heimsókn á leikskóla Örverpisins. Nú, Örverpið er kannski hávaxinn og þykkur drengur en hann er með alveg brjálað lítið hjarta og þolir ekki að neinum sé gert mein og sparar ekki gullhamrana, ég veit að amma Lóa hefur fengið falleg komment á stuttermabolinn sinn (amma, þú ert svo falleg í þessum kjól) og ég fæ að heyra það mjög oft að ég sé svo fín og falleg, sem ég er náttúrulega, bara gott að heyra það.

Kremja músina. Aftur að Örverpinu og hans ekki svo stóra hjarta. Hann endurtekur hér að músin hafi nú þegar verið dauð, það sé ekki þannig að snákurinn hafi drepið músina  fyrir framan augun á honum!

Hér um daginn var frábært veður. Það var skínandi sól og svo kom rigning, næstum eins og úr engu skýi.  En það bjó til þennan líka fallega regnboga sem ég enganveginn náði góðri mynd af. En hann var sá skærasti sem ég hef séð og alveg heill og ég sá í báða endana á honum og svo var annar fyrir ofan, líka heill en aðeins ljósari.

Örverpi hafði haft orð á því fyrr um daginn að hann hefði aldrei séð gggrrrrænbú (regnbue/regnbogi). Og svo heppilega vildi til að ósk hans um að sjá regnbogann rættist einmitt þennan dag. Hann var alveg óður í glugganum þegar ég kom heim, rennandi blaut úr rigningunni, og ég varð að koma að glugganaum ca 100 sinnum til að sjá fyrst regnbogann og svo að hann hafði brotnað og svo að hann væri að hverfa og mismunandi stig af hvarfi regnbogans frá sjónum hans.

Við ræddum síðan aðeins um hvernig maður má óska sér ef maður kemst undir regnbogann og svo um gullpottinn sem er víst við endann á honum. Ekki fatta ég að ég sá hann ekki þó ég sá í báða endana..

Ennþá er Örverpi að ræða regnbogann og gullpottinn. Hann sagði síðan uppúr eins manns hljóði að við hefðum átt að fara til ömmu ggggRrrögnu, nei.. gullpottinn á ggggrrrejnbúön.. það sást langar leiðir að hann var að hugsa um bara einhvern fallegan stað, hvort það er í fanginu á ömmu Rögnu eða að velta sér uppúr gullpeningum við enda regnbogans.

Karate Kid. Eldri hafa hafið æfingar í karate hér í Karateskóla Amager. Við hendumst þangað með strætó og á ferðinni frá karate að skýlinu voru þau bæði í sýnum eigin heimi. Frumburður framkvæmdi allskyns svúmm, svisss og spark hljóð. Hitt Fíbblið tók hvert annað flugsparkið af fætur öðru og hentist síðan í hrúgu af trjá greinum og greip eina þykka og braut hana í tvennt á hnénu á sér..

Þetta var eiginlega pínu fyndið. Þau sögðu ekkert en löbbuðu algerlega hver í sínum heimi í strætó.

Nýtum líka síðsumardagana í að grilla og eitthvað. Við höldum okkur í hæfilegri fjarlægð eða á öruggum stað.

eða lesum Elías. Ég ætlaði síðan að herma og bauð þeim að ég myndi lesa Elías, en það mátti ég ekki, það er ekki það sama.

Eða baka, en þar mátti ég vera með. Hitt Fíbblið er ekki bara góð í karate og að vera með mega stórt hugmyndaflug heldur líka í að baka kex.

Kexið var mjög gott og vel skreytt.

Þau fengu leyfi til að eyða peningum í Kvickly. Örverpið keypti þennan pakka og tilkynnti mér að hann væri strákurinn á myndinni og ég væri konan.

Við tökum ekki oft af okkur mynd saman, en það hefur gerst. Áttaði mig á að við höfum þekkt hvort annað núna í rétt tæpan helming af okkar lífi, flestum tilfellum sem kærustupar en í aðra tíma sem rigtig góðir vinir.

Fyrir þúsund árum síðan þegar Bóndi bjó ennþá heima á hótel Mömmu, þetta er fyrir hvorki meira né minna en 14 árum síðan á balli í Félagsheimlinu

Fyrir 4 árum síðan á Roskilde..

Og bara núna í fyrradag með myndavélasvipinn uppsettan hér í svalahurðinni bara.

Rigning segirðu.. Síðustu helgi, þá í kringum 15.ágúst  rigndi hér eins og ekki hafði rignt síðan 1931. Það rigndi innum gluggan og yfir eldhúsborðið hjá okkur og ég þurfti að setja handklæði í gluggana svo allt yrði ekki rennandi. Allir balar og ker á svölunum urðu full.

Hér er myndband sem sýnir flóð og bíla á kafi: http://ekstrabladet.tv/nyheder/112/article1390863.ece

Rigningin hafði víðtæk áhrif og hef ég heyrt um “vandskade” alveg hægri vinstri hér í kringum mig. Fulla kjallara, skólp upp um allar götur og annað ógeð. Fólkið sem vinnur í öðru húsinu sem ég er að þrífa hringdi og sagði að það væri smá pollur á gólfinu í einu herberginu..ég veit ekki hvort þessi mynd gerir því nákvæm skil hvað þetta var mikið af vatni, en dýpst var það amk 2 cm eða svo og nær yfir nær allt gólfið.

Ég var send í verkið og dró ég fyrst fram eina auma gólftusku þar sem sú sem hringdi í vinnuveitandann minn hélt því fram að þetta væri smá pollur sem þyrfti bara að skúra upp.

Í þessu húsi eru engin áhöld til vatnsuppsogs.. svo þarna sjást verkfærin. Fötur, fægiskúffa með standi og skúringakústur.. ég setti vatn í 4 fötur, samtals um sirka 60 lítra og það sást ekki f**** högg á vatni! Maður lifandi.

Þessa helgina, já bara í gær, fórum við drengirnir í vinnuna. Þegar við komum út var alveg piss rigning. Bræðurnir hýrðust undir einni regnhlíf og ég undir annarri. Merkilegt hvað regnid dundi á hlífunum og við urðum ekki merkilega blaut undir þeim. Nú skil ég hinsvegar afhverju daninn er bara með eina hlíf í töskunni alltaf.. það er heldur ekki hægt að vera í regnfötum það er svo fáránlega heitt.

Niðurföllin alveg búin á því..

Svo skutumst við í smá skjól til að bíða af okkur það allra versta. Það komu upp umræður um þrumuveður, eða “togggrrrdenveah” og hvaðst Örverpið vera skíthræddur við svoleiðis og sleppti ekki af mér hendinni fyrr en við vorum komin með Metor á DR-Byen þegar hann neyddist til þess því hann varð að setjast í hjólakerruna.

Svona getur daninn líka verið skrítinn… fyrst það er rigning förum við bara úr fötunum og leggjum þau á einhvern vegg..

Reyndar finnst mér miðborg Kaupmannahafnar alls ekki myndarleg svona um hádegisbil á sunnudegi. Ég fór með Hitt Fíbblið í afmæli við annan endann á Strikinu á sunnudeginum og það voru alveg fleiri hlandblettir og lyktin eftir því og fleiri ælur og lyktin eftir því og svo var þarna mjööög grunsamleg brún drulla.. ég vill ekki hugsa þá hugsun til enda. OJ.

Í allri þessari rigningu er alveg ótrúlega frábært að koma inn á Metro stöðina á Kongens Nytorv. Þar, eða þangað til í gær, er búin að vera einskonar innsetning eða gjörningur eða listaverk eða hvað á að kalla það. Formáli þess var að þetta átti að vera einskonar staður þar sem fólk gæti snappað aðeins út úr hversdagsleikanum og öllum asanum sem honum fylgir. Það er s.s spes lýsing sem ég reyndi að ná á mynd hér  og svo

er búið að varpa á veggina, alveg frá -2 uppá 0, myndbandi af fólki að dansa. Fólkið er hálf nakið og hreyfist í svona hægum þokkafullum hreyfingum. ALVEG ótrúlega flott og ég fann að ég datt alveg útúr því hvað ég var að gera eða hvert ég var að fara. Vildi að þetta væri alltaf svona.

Og eftir að ég hafði ferjað drengina heim frá vinnunni hentist ég eftir hinni óhefðbundnu prinsessu af Félagsbúinu í afmælið sem hún var í. Hún hafði fengið kóla í afmælinu og blöðru. Hún er bara þeim eiginleikum gædd þessi frábæra manneskja að kóla-ð ætlaði hún að gefa bræðrum sínum (henni fannst það vont) og svo var hún með blöðrur handa þeim líka. Þetta kann ég að meta í barni, að það sé ekki baaaara að hugsa um sjálft sig og tými ekki að gefa með sér.

Og rigningin hélt áfram daginn í dag og daginn í gær. Auðvitað gera þessar myndir þessu alls ekki skil enda flestar teknar á símann minn. En ég reyndi að mynda hér á þessari að ég horfði á þakrennuna fyllast á svona 3 mínútum.

Örverpið sat og var að dóta sér eitthvað í sínu horni og tættist svo fram með augu á stærð við undirskálar og þeytti útúr sér að það væri allt ggggrrrennandi blautt og ég (já.. sjálfsbjargarviðleitni unganna er ekki eins þróuð og hjá mér) YRÐI að koma og þurrka, það væri bara allt á floti.. það s.s rigndi inn um gluggann og inn á mitt gólf.

En svo stytti upp og þetta líka fallega sólskin teigði sig inn um gluggann minn. Það er svo mergjað þegar maður upplifir eitthvað svona einfalt, svo fallegt og svo eðlilegt sem sólarljósið er, að það geri mann svona glaðan í hjarta bara með því að vera þarna.

Mér leiðist. Ég nenni ekki alltaf að vera að gera það sama.. t.d nenni ég ekki alltaf að vakna, pissa (ok, ég nenni alveg að pissa), kalla alla frammúr, taka úr og setja í vélar heimilisins, munda ryksuguna, hafa áhyggjurnar, laga matinn, ganga frá eftir hina og sjálfa mig, hengja upp og brjóta saman, verða hissa á öllum nærunum sem Bóndinn á síðan áður en við byrjuðum saman og bæði komumst í buxur 10 númerum minni en við komumst í í dag, sækja erfingjana, sjá um viðskiptahlið þessa fyrirtækis.. það er nú bara eitt sem tekur ótrúúúlega langan tíma oft (guðisélof fyrir internetið, fjúkk), aftur að gefa lýðnum að borða og auðvitað ganga frá eftir það, koma þeim í rúmið, fá ógeð á titli mínum “Mamma” sem sannarlega er ofnotaður sérlega á kvöldin, fylgjast með facebook, vinna, fara í búð, sækja liðið hingað og þangað, mæta á alla fundina og skólaskemmtanir, og síðast en ekki síst að hlusta á blessaðan páfagaukinn sem virðist að ég held bara vera að missaða.

Fyrir það fyrsta þá hefur hann tekið uppá því að standa á gólinu á morgnana þegar við erum að fara framúr. Hann hefur nýlega fengið aðra staðsetningu og hangir nú fyrir aftan fatahengið, en við sjáum hann alveg samt. Þannig er að ég hef prufað að henda handklæðinu yfir hann og það virkaði í eitt skipti en svo færði ég hann þannig að hann sæi krakkana vera að éta morgunmatinn og þá þagnaði hann… Það má ekki hnerra hér þá heldur hann að það sé verið að tala við sig og verður allur óður og uppvægur.

Um daginn vorum við að snæða hér hádegismat við Bóndi og fiðurbunkinn var út úr búri sínu. Hann var ekki lengi að ráðast á samlokuna mína..

Bódinn sammaðist sín fyrir uppeldið á fuglinum. En djúsinn í könnunni er æði, nokkur epli, nokkrar appelsínur, 1kg gulrætur og vænn engifer stubbur…JÖMMÍ

Hann er líka ótrúlega glisgjarn.

Ég vildi að ég ætti vél sem myndi gera alla þessa hluti fyrir mig sem ég taldi upp fyrst. Ég myndi á meðan bara leika mér og gera ekkert mikið af viti.

En annars er hér gott veður, sól og blíða. Krakkarnir útí garði að leika sér, held ekki að fólkið í þessari blokk stundi kynlífið, það eru engin önnur börn, eða nánast, hér úti að leika. En þau eru góð saman systkinin. Gvenda hefur verið boðið í bíó af bekkjarfélaga sínum sem kveður að mamma sín hafi það að atvinnu að taka þátt í keppnum og vinna þær.. tildæmis vann hún þannig bíómiða að hún getur farið hvenær sem er á hvaða mynd sem er, svo vann hún apparently alveg gommu af tölvuleikjum og fleira og fleira.. Gvendi vill að ég stundi sama starf.. sér örugglega mikla gróða von fyrir sjálfan sig ef ég myndi skipta svona um starfsgrein. Sunnevu er svo boðið í afmæli á morgun. Sindra var boðið í afmæli í gær til Victors vinar síns, en sá hafði valið að taka  Sindra og Ellu sem er með þeim á leikskóla með sér í Capella play, en það er svona leikland í verslanamiðstöðinni Field. Fyndið að hálf spænskur krakki sem Victor er hafi ákveðið að taka báða íslensku krakkan með sér. Þau eiga reyndar öll sameiginlegt að vera tvítyngd. Það finnst mér merkilegur hlutur að börn geti bara talað tvö tungumál án þess að vera í vafa og skipta bara á milli eins og ekkert sé meðan ég þarf alveg að setja mig í gírinn fyrir hvaða tungumál ég ætla að tala.

Jæja.. best að halda áfram að gera heimilið að heimili en ekki ruslakystu, já það hljómar stundum eins og ég geri lítið annað en að þrífa og oft er það jú þannig. En yður að segja þá er ég líka á bráðskemmtilegu 2 vikna yoga og hugleiðslu námskeiði. Skólinn býður uppá ferðir til Smálanda í Svíþjóð, 10 daga, 14 daga, mánuð og 3 mánuði. Mig langar að fara í 14 daga ferðina og þar er ekkert sem heitir sími, tölva, sjónvarp, útvarp eða neitt þannig..PÆLDU íðí…!! sjitt hvað það væri góð pása. En svo er líka þriggja mánaða ferð, en þar er þarmaskolun á boðstólnum fyrstu dagana með sérstakt mataræði sem úthreinsun.. ég veit ekki aaaaalveg með það..hehe, fullt af fólki að hreinsa út úr sér kúk á sama tíma.. maður lifandi.

Það er STANSLAUS barningur við dýr hér í efra…kræst. Ég er búin að tala um allar fjárans dúfurnar sem eignuðust dobíu af ungum sem allir skrækja og kurra eins og þeir fái borgað fyrir það. Og ekki nóg með að þeir skrækja og kurra heldur þarf ég núna að kenna þeim öllum að flýja þegar ég stappa, skvetti vatni, gluða klór eða pota með beittu priki niður í gengum þilin á svölunum. Ungviðið er svo vitlaust að það hreyfir sig ekki og lætur sem það eigi heima þarna. Skilur það ekki að það er ég.. ÉG- frú drottning sem á rétt á að vera á mínum eigins svölum..

Húsflugurnar voru ekki í vandræðum með kynlífið og fjölguðu sér ótt og títt, eða alveg þangað til ég bölvaði þeim og hengdi upp flugnaeiturs límmiða um alla íbúð…

Og NÚ.. eru það geitungar. Komnir alveg eftir árstíð en það er ekki lengur hægt að vera á hvorugum svölunum. Það þykir Bústýru hart.. svona í öllum harðindunum, að geta ekki einusinni notið sólar og alls ekki matar í útiíbúðinni. Ég er eiginlega hálf reið sko.

Nú rétt áðan, sem var tilefni þessarar myndar hér að ofan, kom einmitt einn feitur inn.. ég get ekki haldið kúlinu og sagt að mér hafi ekki brugðið og rokið upp og látið mig hverfa..

Ég þoli þá ekki.. Þessi sem kom inn gekk um mjólkurglasið mitt og grandskoðað svo lampann minn, eins og ég hefði klínt á hann súkkulaði og hann ætlaði að eiga það allt. Um daginn kom einn inn..já eða það komu margir inn!.. alveg 5, það hefur gerst.  Hann kom s.s inn og Bóndinn var að gera hér fiskfars í fiskibollur og hann tók bita af fiskfarsi. Ekkert grín, hann tók bita sem var alveg svona einn sentimeter og flaug með hann út. Hann hefur vitað að hann mátti ekkert taka fiskinn því um leið og hann stal honum flaug hann villt og galið um íbúðina áður en hann fór síðan út.. í fyrstu umferð missti hann reyndar bitann (wonder where it is..) og þurfti aðra ferð að skálinni.

Ég fékk að sjálfsögðu nóg og þar sem ég er með sjálfsbjargarviðleitni á háu stigi,

sbr. tilraunir mínar til ýmissa hluta, svosem að þurrka þvott úti þó það sé rigning..

Þá bjó ég til geitungagildrur sem ég hafði séð uppskrift af einhverntíma í fyrra. Þannig er gert að maður sker efripartinn af flösku og snýr honum við, en það má ekki vera tappi. Þá hellir maður djús í botninn sem geitungar eru sólgnir í. Þeir kunna hinsvegar ekki að fara upp um tappa opið aftur..þarna er einn drukknaður.

Og þarna oní voru nokkrir á tímabili, ég veit ekki almennilega hvort það sést neitt sérlega?

Svo kom óveður hér síðustu helgi og feykti öllum gildrunum um koll.. og núna er ég að brenna reykelsi á milljón til að fá að vera í friði.

Verst ég veit ekkert hvert hann fór sem  ruddist hingað inn áðan og drakk mjólkina mína..

Öll börnin fóru í klippingu um daginn. Ég ákvað að nota nokkra daga til að undirbúa þau, hafandi heyrt verri sögur af Bóndanum þegar hann var lítill og ekki mátti klippa hann. Allir voru alveg á  því að fara í klippingu og var fröken Hitt Fíbbl svo bráðlát (sem hún er allldrei..) að hún klippti bara sjálf á sig topp tveimur dögum áður en hún fór í klippinguna. Ég var í marga daga að uppgötva hár, það lá í öllum hornum.

Frumburður vildi ekkert láta klippa sig mikið enda er hann að safna og ætlar að vera eins og hann hefur séð pabba sinn á myndum.. og þá skiptir ekki máli hvorn pabbann er talað um.

Og til að nýta góðan veðurdag síðustu helgi þá fórum við í garðinn á horninu. Mínir erfingjar eru uppí í þessu tré.

ég var þarna líka, en í gerfi páskaunga, ég vildi ekki að ómæld fegurð mín myndi draga að sér of mikla athygli.

Afbragðs leikborg í þessum garði.

það er sjónvarp þarna uppá sko, hann er ekki með einrænu að horfa á bókahilluna..

Sturtu gaman…

9 ára unglingurinn sem fær svona 300 skapsveifluköst á dag.. ætti ég að sækja um læknishjálp bara strax… þá meina ég fyrir sjálfa mig, þegar þar að kemur.

Og þessi hefur ekkert þörf á því að hafa lokað Christianiu hjólið í helli rigningu, hann hefur pagggraplíh (sem er regnhlíf).

Hann er 4 og hálfs árs þessi ormur þarna í hjólinu og þessa dagana vella uppúr honum gullkornin. Hann er hættur að vera barn og er orðinn krakki.

Það er þannig á voru heimili að ekkert barnanna man efitr að sturta niður né þvo sér um hendur, ég hef ekkert verið að ganga á eftir Bóndanum inná bað, ég er ekki það heimilisgeggjuð þó ég viti að það séu margir sem halda það.

Þannig að ég segi alveg 3×5 sinnum “sturta niður og.. þvoooo henduR”.. enginn hlustar að sjálfsögðu, ég er að hugsa um að kaupa mér þokulúður og blása í hann í staðinn.. en Örverpi sagði síðan við mig í gær þegar ég var búin að verka á honum aftur endan, heldur önugur.. ” þú þarft ekki að segja alltaf það sama við mig”.. “ég er ekki eins og  kggggrakkarnir” – þar hef ég það.

Svo var hann að éta þennan dásamlega banana í gærkveldi og ég hvæsti (því ég var búin að segja það milljónsinnum) að hann ætti að fá sér að drekka og koma sér uppí rúm bara enn ú enn A. Sá stutti ” mamma.. ég er ekki með þgggrjár hendur..” ..”ég get ekkert gert allt í einu”. Jább.. ég fæ þetta allt í hausinn.

Þá eru allir komnir heim á Félagsbú. Við hentumst útá flugvöll til að taka á móti Frumburði sem lenti á Sunnudaginn síðasta. Hann er s.s búinn að vera hér heima við í viku, næstum.

Nú er staðan þannig að þó svo að fyrir einhverjum mánuðum síðan hafi ég Bústýran hin frækna ákveðið að færa út kvíarnar og opna starfsstöð númer tvö sem kölluð hefur verið Sambýlið hingað til að þá förum við ekki varhluta af því að það er jú kreppa í heiminum og þessvegna hefur verið tekin yfirveguð ákvörðun um það að loka Sambýlinu og flytja allar eigur þess og starfsmenn hingað á aðal bækistöð aftur.

Ok, ég flutti bara yfirmanninn þar, sem nú hefur tekið við titli sínum aftur hér sem Bóndinn, en ekki starfskrafta sem hann hefur haft þar hinum megin.  Starfsmennirnir hafa þegar fundið sér aðrar bækistöðvar til að vinna á, sem betur fer, annars hefði ég þurft að ráða þá alla hingað inn og vera fleiri mannekskjum til óþæginda en bara þeim sem eru hér akkúrat núna.

Það var ekki auðveld ákvörðun að gefa uppá bátinn stækkun fyrirtækisins, hvað vitum við hvernig þetta á eftir að fara allt saman svona í allri kreppunni..? Og að gera hosur sínar grænar fyrir Bóndanum um að taka starfi sínu aftur hérna meginn var jafn erfitt og að flutningurinn sjálfur .. s.s af 5.hæð (98 tröppur frá jörð) niður í garð og þaðan oní geymslu í næsta stigagangi, þrif á íbúð, svo burður upp á 5.hæð (líka 98 tröppur + þær úr kjallaranum) koma öllu hér fyrir og þrífa. Þetta hófst allt saman og hef ég fengið dásamlegasta hálsríg og eiginlega bara bakríg sem ég hef á ævi minni uppfundið.

Þegar öllu er á botnin hvolft finnst mér, Bústýrunni hinni æðislegu, þetta allt vera þess virði. Jafn mikils virði og það var erfitt að gera hosur sínar grænar fyrir Bóndanum um að taka starfi sínu aftur hérna meginn var jafn erfitt og að flutningurinn sjálfur .. s.s af 5.hæð (98 tröppur frá jörð) niður í garð og þaðan oní geymslu í næsta stigagangi, þrif á íbúð, svo burður upp á 5.hæð (líka 98 tröppur + þær úr kjallaranum) koma öllu hér fyrir og þrífa. Þetta hófst allt saman og hef ég fengið dásamlegasta hálsríg og eiginlega bara bakríg sem ég hef á ævi minni uppfundið.

Og nú, þegar þetta er allt komið í samt lag.. nákvæmlega viku eftir að íbúðin var hálf tæmd, það er að segja, ég (já ÉG) er búin að ganga frá öllu (ok, var ekki alveg ég, sjáðu bara hvað það tók stuttan tíma að fá samviskubit) dótinu. Hér er þá búið að setja erfingjana í hvert sitt herbergið, eða Hitt Fíbblið hefur fengið eitt herbergið til umráða og gæti varla verið ánægðari með það og hefur oft á tíðum lokað inn til sín með músík í botni. Frumburður og Örverpi eru saman og hafa sjónvarp inni hjá sér. Frumburðurinn er svo glaður með það að hann gleymdi alveg að gremjast yfir því að hann fengi ekki sér herbergi eins og hún. Sett hefur verið upp skrif/stofa hér í .. stofunni en í sófanum geymum við auðvitað rúm svo þetta er svefnskrifstofa, hentugt, ik!  Og ekki má gleyma lesstofunni en hún saman stendur af bókahillunni og tveimur forláta stólum sem ég hefði aldrei látið mér detta til hugar að festa hald á, en annar þeirra getur ruggað svo ég hlakka til að eyða tíma mínum í að lesa glans tímarit um vefhönnun þar (eða glápa í risastóra kíkinum sem ég var að fá mér, í gegnum bókahilluna og yfir á alla nágrannana). Og allt þetta tók svo á og var jafn erfitt og að gera hosur sínar grænar fyrir Bóndanum um að taka starfi sínu aftur hérna meginn var jafn erfitt og að flutningurinn sjálfur .. s.s af 5.hæð (98 tröppur frá jörð) niður í garð og þaðan oní geymslu í næsta stigagangi, þrif á íbúð, svo burður upp á 5.hæð (líka 98 tröppur + þær úr kjallaranum) koma öllu hér fyrir og þrífa. Þetta hófst allt saman og hef ég fengið dásamlegasta hálsríg og eiginlega bara bakríg sem ég hef á ævi minni uppfundið.

Ég er enn og aftur ánægð með að getað tekið ákvarðanir í mínu lífi sem snúa að mér og mínum en er ekki í því að taka ákvarðanir sem ég held að aðrir halda að ég eigi að taka. Jább, það er svo sannarlega til fólk sem tekur ákvarðanir eftir því hvað það heldur að öðrum finnist um það. Ég hef gert það, þú hefur örugglega gert það en núna er mér alveg sama og hananú.

Við fórum í búðina sem aldrei fyrr við Örverpi. Hann er leynilegur útsendari Peningaeyðslupúkans og notar lúmskustu ráð sem ég hef heyrt sögur fara af til að þóknast þessum púka. Hann á auðvitað takmarkað fé sjálfur svo hann verður að toga í hvaða spotta sem hann nær í, þeir heldur ekkert það margir, enda er hann ekki það hár í loftinu, til að hann verði ekki rekinn úr starfi sínu hjá púkanum. Ég veit ekki hvað það er ætlast til að hann skili miklu inn á mánuði en mig grunar að það geti verið alveg dágóð upphæð.

Að  minnstakosti fórum við  inní búðina og komum út með allt annað en til stóð. Þið þekkið þetta kannski og ættuð að athuga ykkar eigin börn eða ykkur sjálf hvort þið séuð nokkuð með útsendara jafnvel inná ykkar eigins heimili eins og við erum hér.

Það er reyndar erfitt að trúa því að hann sé einhver útsendari sem bara vill komast í veskið hjá manni. Sjáiði bara hvað hann er sætur og blæs svona margar flottar sápukúlur OG svo sakleysislega. En það er samt satt! Hann er útsendari og beitti öllum sínum ráðum í búðinni í gær. Fyrst vildi hann fá bara að skoða dótið. Þá vildi hann endilega fá svona dómaraflautu. Ég sagði nei. Þá setti hann upp hundaaugun og ég sagði nei. Þá setti hann á sig fýlusvipinn og sagðist ÆTLA að fá svona, ég sagði nei. Þá sagði hann að allir hinir ættu svona, ég sagði nei. Þá sagðist hann aldrei hafa prófað svona dýrindis flautu, ég sagði nei. Þá fór hann að frekjast og tók bara eitt stykki og henti í körfuna. Ég sagði nei.. en nú var svo komið að ég vissi í rauninni ekki alveg hvað ég vildi vera lengur að segja nei í búðinni og vildi fara að koma mér af stað heim, enda alveg að kúka í buxurnar.

Ekki fékkst dýrið til að koma með.

Ég sagði að hann gæti næst (meinti einhverntíma á næstu 15 árum) þegar við færum í búðina tekið sinn pening með og þá mætti hann kaupa svona, hann sagði nei. Ég sagði að hann gæti kannski fengið þetta í jólagjöf, hann sagði nei. Ég sagði að NÚ væri ég að fara heim og hann yrði að koma með, hann sagði nei. Ég sagði, OK, þá er ég bara farin og lullaði af stað til að sýna honum að mér væri alvara, hann sagði nei og lét sig hverfa á bak við dótið, til að sýna að honum væri líka alvara!

Leiðast tók mér þófið og ég gerði síðustu tilraun (nota bene orðin frekar pirruð og ekki alveg í standi til rökhugsunar með rökstuðningi) til að fá hann heim og sagði (mér til mikillar undrunar) OK Örverpi (já.. glætan að ég segji það bara við hann í búðinni, ég sagði auðvitað nafnið hans) þú mátt fá hérna sápukúlur (AFHVERJU??.. ekki eins og það séu ekki til kabilljón sápukúluglös hér) og svo komum við heim (þetta sagt með það mikilli festu að minnstu munaði að stíflan við syðri endann brysti). Mér til augnabliks léttis sagði hann allt í lagi og kom með ólund nær mér. Það sem ég sá ekki þegar hann kom nær og ég búin að láta sápukúluglasið í körfuna, að hann hélt ennþá á fjandans flautunni og hófst þá leikur aftur. Mér er oft spurn hvor er þrjóskari ég eða hann..

Endaði samt þannig að ég gafst upp  og sagðist vera farin og fór alla leið að kexinu og faldi mig þar. Hann skilaði flautunni og við röltum heim með heitan pott á svalirnar… satt.

Það eru bara höfðingjar sem vilja fá að fara alsberir í heitapottinn og sitja í þessari stellingu á meðan þeir gera hverja tilraunina á fætur annarri við að gera stærri og stærri sápukúlur.

Bauð systur sinni í pottinn og blésu þau kúlur saman. Það var stuð, eða það held ég, en ég leið útaf blá í framan eftir uppblástur pottsins.

Við urðum sammála um það að ekkert barnanna sem komin eru heim hafi orðið hugurmorða á Íslandi. Þau eru alveg vel í holdum eftir þessa frábæru ferð. Við urðum líka sammála um að upplitið á þessari hafi aðeins breyst, hvort það eru risastóru tennurnar sem hún er komin með eða hvort hún bara þroskaðist og stækkaði svona mikið í þennan mánuð sem við ekkert sáum hana veit ég ekki.

Hún er sumsé komin með sérherbergi. Sindri var svakalega fúll þegar hann komst að því að hann ætti að vera með hinum elsta í herbergi og spurði afhverju herra frumburður gæti ekki bara verið frammi á svæðinu milli herbergja og klósetts, það er um það bil 1 fermeter.

Þeir verða samt saman þeir bræður og hófst ég handa þegar Yfir-Pabbi hafði yfirgefið landið á föstudaginn í síðustu viku. Ég er annáluð öfgamanneskja í öllu sem ég tek mér fyrir hendur, hvort það er of eða van ræðst á stundinni. Í þetta skiptið var það of og réðst ég á alla íbúðina og breytti og bætti og henti rusli í tonnatali.

Á einhverjum tímapunkti leit þetta svona út.

Þetta er þá allt næstum komið í gagnið, erum aðeins að bíða eftir rúmi fyrir Hitt Fíbblið og svona eitthvað en aðal tiltektin og breytingarnar tóku hvorki meira né minna en 3 daga. Ég henti án gríns 6 ruslapokum af óþarfa dóti héðan. Aðallega í formi pappírs og þannig hluta að hingað til hef ég ekki hent þeim heldur vandlega troðið þeim í einhverja kassa (já ég fór um ALLT) eða inní einhverja skápa og þar hefur það kannski legið síðan ég flutti hingað inn, en það var fyrir rétt tæplega nákvæmlega 2 árum síðan.

Eitthvað af börnunum eru komin heim, JÚBÍ!!

Þau flugu yfir með Yfir-Pabba sem hefur verið hér í heimsókn undanfarna daga. Við hentumst að sjálfsögðu um borg og bí til dæmis á ströndina þar sem okkur þykir orðið best að vera. Við Þorvi syntum yfir sjó og haf, frá barnaströndinni á Amager strönd yfir á bakkann hinum megin, veit ekki nákvæmlega hvað það er langt, það er eiginlega meira stutt  en langt en kannski svona 200m eða eitthvað. Það er ótrúlega gott að synda í sjónum, maður finnur vel hvað  það tekur á .. svoldið scary hvað sjórinn er kraftmikill en við komumst yfir og hugsum um að byrja að stunda sjósund, svona fyrir alvöru.

Og svo grófu þau hann niður..

Sæti hefur stækkað sem og systir hans  líka. Hér er hann að myndast við að þvo upp, en það er gert með því að leggja tusku  yfir blandaraglasið og láta vatn renna í gegn..

Og hjálpardekkin voru fjarlægð í gær. Örverpið er s.s skærgræni kubburinn þarna niðri, já, ég er svo hátt uppi að ég hleyp ekkert niður til að taka mynd heldur verða þetta alltaf loftmyndir. Honum gekk bara vel en er varfærinn að eðlisfari og fór ekkert gassalega í þetta.

Ég átti meiriháttar afmælisdag með þessum. Fundum bæði gull og gersemar í þessari borg, þær virðast liggja um allar trissur, bæði í formi staða, hluta og samveru við hvort annað auðvitað.

Um kvöldið kom svo fólkið í heimsókn og aftur var gripið í Kubb.. eftir alveg asnalega góða máltíð. OK.. Kubbur er ekki það sem ég er góð í. En hitt fólkið er flott í Kubb.

Stelpuliðið þegar það var liðið svo langt fram á kvöld að kubbarnir sáust ekki einusinni. Við vorum ekki eina fólkið í garðinum að leika þessa stundina, það voru amk 3 aðrir hópar af fólki þarna að leika sér eða grilla eða eitthvað og svo þónokkuð af fólki á svölunum. Allir að fagna afmælinu mínu, merkilegt ekki satt.

Einmitt.. það sást eiginlega ekkert, það er þá afsökunin fyrir óhittni minni í þetta skiptið.

Við dúndruðum líka yfir til Drageyrar. Krakkarnir sátu í vagni aftaná Þorva hjóli. Við vorum ekki nema 45 mínútur sirka að hendast yfir í alveg frábæru veðri, jaðrar við of miklum hita, en mælirinn í Dragör sagði 28 stig.

Hún er búin að vera með munnræpu alveg síðan hún lenti í Danmörku. Og fjörið í henni er meiriháttar. Við ætlum að flytja hana yfir í sér herbergi í dag og um helgina, hér er spenna.

Það er margt dásamlegt í Dragör. Tildæmis þessi leirkrukka með blómum í við endann á einni rennunni.

Frekar heitur maður að mála húsið sitt hálf ber að ofan.

Afskaaaaplega þröngt á milli húsa.

Gaddavír á ótrúlegustu stöðum.. mig dauðlangar að vita afhverju þetta var svona þarna.. þetta er bara við hlið að húsagarði.

Töff hjól

Þarna mátti taka eitt pottablóm og eina sem þurfti að gera var að leggja “en hund” eða einn hundraðkall í póstkassann.

Þorvi ætlar að fá sér þennan..

..en byrja bara á þessum. Ég bíð spennt eftir að verða boðið á rúntinn um kanalana á spíttbát.

Og að lokum er hér sólhlífin sem ég VERÐ að fá!.. spurning hvort ég hjóli yfir í skjóli nætur og nappi þessari..

Þetta eru búnir að vera góðir dagar. Hingað uppá svalir kom húsvörðurinn (engar áhyggjur, hann kom upp stigann bara) og félagi hans og settu þeir upp.. já eða niður dúfnavörn af einhverju tagi. Það er í formi spýtu sem hefur teina sem snúa niður og mig grunar að hafi átt að varna því að blessaðar dúfutuðrurnar komist undir svalir.

Þar sem ég síðustu nótt gat ekki sofnað og þegar ég var rétt að sofna vildi einhver fá vatn þannig ég varð glaðvakandi..klukkan farin að ganga 3 og ég allllveg að sofna þá hringdi síminn..tvisvar og svo var of heitt og þá kom dragsúgur og skelltist hurð.. einmitt þegar ég var allllveg að sofna . Í þessu öllu tók ég eftir því hvað það er ROSALEGUR hávaði hér. Fyrstalagi ber að nefna hamsturinn sem er fluttur hingað. Hann hleypur frá svona 1 um nótt til um það bil 3 eða 4.. hleypur og hamast á búrinu. Þá er að nefna almenn hljóð í öðrum íbúum þessarar blokkar, það eru jú allir með bara opið inn til sín til að getað sofið fyrir hita. Og svo er umferð og í síðastalagi dúfutuðrurnar. Þær stoppa bara ekki og ein hljómar eins og hún sé aðal dúfan og að það sé hún sem skipti máli en ekki ég..kræst.

Og þannig er það nú.

Ég er búin að sitja hér í morgun og borða mitt ristaða brauð með banana og hugsa um gærdaginn, minn afmælisdag, og hvað hann var frábær í alla staði. Og þá át ég kex líka og fór að hugsa um orðið afmæli. Á dönsku er það fødselsdag, sem þýðir einfaldlega fæðingardagur og sama er á ensku, birthday, líka fæðingardagur. Það sem ég er að spá í er þetta af-mæli. S.s okkur er gefinn ákveðinn fjöldi ára og svo tökum við alltaf eitt ár af þeim fjölda þegar við höldum uppá vorn fæðingardag?… Mæla einn dag af heildinni..af-mæli, ég af-mæli…af-mælis-dagur = dagurinn sem ég tek mig til og er ótrúlega meðvituð um að það eru færri ár eftir..  Mér finnst þetta barasta neikvætt orð og finnst að Íslendingar ættu að breyta því í að halda uppá fæðingardag. “Nei, ég kemst ekki, ég er að fara í fæðingardagsveislu”. “Já hæ, takk fyrir fæðingardagskveðjurnar”, “Hún á fæðingardag í dag, hamingjuríkan fæðingardag ííííí dag, hún á fÆÆÆÆðingardag hún Skritin, hún á fæðingardag ííí daaaaaag”… og svo miðað við að eiga afmæli en ekki fæðingardag, enn við sama lag, s.s afmælissönginn eða happy birthday:  ” Hún á einu ári minna eftir ólifað, hún á ennþá færri ár eftir en í gær, hún er tuttuguogellefu ára hún Skritin, hún á einu ári minna eftir ólifað”.

Áframhaldandi greatness er óumflýanlegur hjá mér, það er spá næstkomandi árs í mínu lífi. Á þessum áramótum líður mér bara frábærlega og í til efni af því kemur hér gjafaóskalistinn:

• ég óska mér að þér  líði líka frábærlega, í afmælisgjöf.

Ég hef séð að það þýðir ekkert að setja upp langan óskalista, held það rugli fólk bara. Hjólið mitt er amk ennþá (síðan ég var ekki einusinni orðin tala sem inniheldur 3 og eitthvað) standara og bjöllu laust og vantar á það ný haldföng,en ég bætti jú úr því að hnakkurinn var götóttur og ég rassblaut um alla Kaupmannahöfn.

Íhugaði að fá mér nýtt hjól í afmælisgjöf en þá vantar mig féð fyrir því svo ég er að hugsa um að lappa uppá hitt í staðinn og fá mér þá þessa bévítans bjöllu, haldföng og standara.

Góðar stundir allir saman og sérlega ég.