FAGNAÐARGJÖRNINGUR

Right.. við vorum að fagna síðasta venjulega degi ársins 2011, sem annars hefur verið útnefnt fýlu árið mikla.  Það kemur til af vei of mörgum heimatilbúnum vandamálum. Það er vitað (ég fékk skilaboð að ofan) að árið 2012 verður þvílíkt snilldar ár. Herkötturinn er sammála mér, er það ekki?

Ég hef rosalega tilfinningu fyrir árinu 2012. Ég held það verði bara trylltbilað æðislegt, finn að öflin í umheiminum hafa skipt um stöðu.

Fagnaðargjörningurinn er í boði nýja Eiginmanns míns.

Ég veit ekki hvort það er ráðlagt fyrir óvana að gera þetta, en fjörið felst í því að taka tilhlaup utan frá gangi og að rúminu og fleygja sér í það.

Hann er alveg bara á bólakafi í bólinu þarna.

Mér finnst þetta svo fyndið og hló svo mikið að börnin fengu andateppu og tár í augun og Eiginmaðurinn var búinn að slá inn 11 í númerinu 112 til öryggis, svona ef ég væri í alvöru að kafna, eins og hljóðin sem ég gaf frá mér gáfu til kynna. Þau lýsa sér einhvernveginn eins og ef það væri haldið utan um vömbina á önd með annari hendi og utanum hálsinn á sömu önd með hinni, og svo kreist vömbin soldið kröftugt, það kæmi svona skvík hljóð uppúr öndinni, bara örstutt. Enginn andadráttur á milli.. næstum hljóðlaus hlátur með galopinn munn og krampa í öllum öðrum líkamspörtum. Mamma veit hvað þetta er… og gott ef ekki allar systur hennar líka.

Ég tek fram að þessar myndir eru ekki fótósjoppaðar á nokkurn máta, það má sjá og sannast af beltinu sem Eiginmaðurinn er með, sem svo sannarlega vísar þarna upp í loft.. því hann er uppí lofti!

Ég verð bara að segja GLEÐILEGAN NÆST SÍÐASTA VENJULEGA DAG ÁRSINS!

ÚTAF ÞVÍ AÐ:

• Þegar ég kom heim,  var frímerkið óþekkjanlegt vegna þess að þar hafði greinilega sprungið stór sprengja. Inní sprengjunni voru öll leikföng barnanna.. ekki veit ég hvernig þau komust inní sprengjuna, en þau voru þar samt. Inní henni voru líka einkunnar spjöld barnanna, umslögin utan af þeim sem og póstur sem ég var búin að bíða eftir í laaaangan tíma, voru um það bil 10 bréf. Engu er líkara en að uppí götin í sprengjunni, þá þegar það var búið að fylla hana með leikföngum og pósti, hafi verði settar matarleifar. Brauð með áleggi, banani og sitthvað fleira matarkyns.
• Frímerkið lyktaði af fiski (sem var í matinn í gær), rusli (því ég er þegar búin að setja 4 poka ofan á ólokanlega ruslatunnuna hér útivið og kann ekki við að byrja að raða í kringum tunnuna líka… henni var nær að leigja 5 manna fjölskyldu frímerkið) og bara af almennri mannafýlu.
• Þegar ég bað síðan afsprengi mín um að taka til hendinni eigi seinna en s t r a x, þá trompaðist lýðurinn og endaði grenjandi og gólandi á gólfinu. Þá gafst aðalmanneskjan á heimilinu (ég) upp og þreif og tók til með þvílíku þjósti að ekki hefur heyrst píp í ungviðinu síðan klukkan 18:10.

Sem sagt.. útaf öllu þessu, þá er ég svo sannarlega ekki lengur í brjóstahaldaranum, ekki í flotta kjólnum sem ég keypti mér um daginn (er komin á hlýrabolinn og gatrifnu, en þægilegu buxurnar), ekki vel lyktandi né lengur með greitt hárið eða uppsettan maskara, því hann er dottinn niður í baugana á mér. OG mun þessvegna hvorki vera hot né sexý þegar Bóndinn kemur heim.

SVO MARGT NÝTT

Já, svo ótal margt að fara að gerast en ekki búið að gerast, en er í vændum að ég á erfitt með að segja sögur. Ég er í startholunum að byrja að pakka en pökkun hefst á mánudaginn og skulu hafðar hraðar hendur.. annað þýðir ekki, því þá kæmi ég ekki búslóðinni með heim.

Hlakka til að koma heim á Ísland, hlakka til að vera búin að særa til mín íbúðina í Vesturbænum. Hlakka til að byrja í vinnunni og bara hlakka til yfir höfuð.

Þú kannski tekur eftir að bloggið Skrítin.is hefur fengið allt annað og nýtt útlit. Og efst er komin veðursýnir. Já, ég hef það veðursýnir því þetta er ekki veðurspá. Veðursýnirinn er grafíklega séð unninn úr ljósmyndum af mér og frá náttúrunni og teikningum sem ég teiknaði svona líka fagmannlega í gegnum verkefni mitt Design pr. Day.  Þá kóðaði ég svolítið af því sjálf en fékk síðan töluverða hjálp frá vinum, vandamönnum og internetinu sjálfu. Mér finnst það flott.

Ég er líka búin að uppfæra aðeins um meðlimi þessa Félagsbús, enda voru síðustu upplýsingar hljóðandi uppá Örverpið með snuð og Bóndann í skóla. Ég er ekki búin að uppfæra um Bústýruna, enda er svo sem engu við frábæri mitt að bæta nema frábæri.

Þarna á myndinni er Bóndinn við iðju sem ekki er sjaldséð sjón.. Hvað eru mörg hjólhræ á svölunum kannt þú að spyrja. Það veit ég ekki, en ég hef alið sjálfa mig þannig upp að þegar ég kem nálægt þessum svölum að ég fyllist æðruleysi, umburðarlyndi og svo verð ég líka blind hægra megin, svo ég get ekki sagt þér hvað eru mörg hjólhræ.

Og þarna er ein af Bústýrunni í kunnuglegum aðstæðum. S.s að taka af sér sjálfsmyndir í speglinum, með krumpað andlit að reyna að fá meiri fegurðu úr myndavélinni. Hún hlýðir ekki.

Þessi mynd var tekin þegar mér leiddist svona svakalega um daginn, enda myndi enginn heilvita, nema þeim leiðist svona mikið, taka myndir af sjálfum sér í spegli. Skemmtilegt við þessa mynd er bolurinn minn. En hann hef ég átt lengi en aldrei tekið eftir að pían á honum er með alveg eins hár og ég.

Ég kann að velja.